Bir kurtla köpeği, bir gezegenle asteroidi, canlıyla cansızı ayırıyoruz. Peki bu ‘sınırlar’ doğanın içinde zaten var mı, yoksa dünyayı anlayabilmek için çizgileri biz mi çekiyoruz?
Bilime güvenen bir insanın komplo teorilerine inanması tuhaf görünebilir. Bir tarafta kanıt, deney, hakem değerlendirmesi ve tekrara dayanan süreç varken diğer tarafsa genellikle “herkes yanılıyor, gerçeği yalnızca ben görüyorum” iddiasından ibaret.
Bilim dünyayı ölçüyor, modelliyor ve açıklıyor. Peki ölçmeye başlamadan önce neyi “dünya” olarak kabul ediyoruz? Husserl’in fenomenolojisi, bilimin unuttuğu bu ilk karşılaşmaya geri dönmeyi öneriyor.
Antik filozoflar boşluğun mümkün olup olmadığını tartıştı; modern fizik vakumun mutlak hiçlik olmadığını gösterdi. Peki hiçbir şeyin olmadığı bir yer gerçekten mümkün mü?
Locke zihnin tabula rasa olduğunu söylemişti. Yeni araştırmalarsa yenidoğanların beyninde doğumdan önce şekillenmeye başlayan görsel yollar olduğunu söylüyor. Peki gerçek hangisi?
İnsan aklı, dünyayı bütünüyle kavrayamasa da karanlıkta kalanların izlerini sürmekten vazgeçmez; her eşikte yeni bir görme biçimi, yeni bir ölçüm dili, yeni bir soru arar ve sınırı yeniden tanımlar.
Kara delik bize yalnızca evrenin en karanlık bölgelerinden birini göstermez. Aynı zamanda anlamanın sınırını da gösterir. Çünkü kara delik, bir gök cisminin yalnızca kendi...
Çok düşünen, biraz da soyut konuşanlara hemen ‘Felsefe yapma’ denir, sanki uzak durulması gereken bir şeymiş gibi. Oysa belki de sormamız gereken soru şu: Ya tüm bildiklerimizin başlangıcı tam olarak buysa?
Çinli bilim insanları, Tiangong uzay istasyonunda 9,7 pikokelvinlik eşdeğer sıcaklığa ulaşarak rekor kırdı. Önceki rekordan dört kat daha düşük olan bu değer, uzayda kuantum fiziği deneylerinin yolunu açıyor.
ESA’nın ExoMars yörünge aracı, Mars’taki Alba Mons yanardağı yamaçlarındaki yarıklardan sızan hidrojen klorür gazını saptadı. Bulgular, gezegenin jeolojik açıdan ölü değil, uykuda olabileceğine dair yeni kanıtlar sunuyor.
Özel haber: Siirt’te lise öğrencisi Onur Çakır, Nevşehir'deki tarihi Derinkuyu Yeraltı Şehri'nden ilham alarak geliştirdiği Neo-Derinkuyu projesiyle Ay ve Mars'ta yeraltı araştırma kompleksleri kurmayı hedefliyor.
Fergani Uzay'ın tamamen milli imkanlarla geliştirdiği haberleşme ve navigasyon yetenekleriyle donatılan 160 kilogram ağırlığındaki yeni nesil milli uydu göreve başladı.