Nature Scientific Reports dergisinde yayınlanan yeni bir araştırma, solak bireylerin rekabet konusunda sağlaklara kıyasla daha yüksek psikolojik eğilim gösterebileceğini ortaya koyuyor. Bulgular, insanlığın yaklaşık yüzde 90’ının sağlak olmasına rağmen solaklığın genetik olarak neden tamamen ortadan kalkmadığını açıklamaya yardımcı olabilir.
İtalya’daki Chieti-Pescara Üniversitesi bünyesinde çalışan psikologlar, el tercihi ile rekabet eğilimi arasındaki ilişkiyi inceledi. Araştırmanın ilk aşamasında bin 100’den fazla katılımcı çevrim içi anketleri doldurdu. Bu anketlerde kişilerin hangi elini baskın olarak kullandığı, rekabete yaklaşımı, kaygı düzeyi ve bazı kişilik özellikleri ölçüldü. Araştırmacılar, “Laterality Quotient (LQ)” adı verilen bir ölçüm kullandı. LQ, bir kişinin el baskınlığının derecesini sayısal olarak ifade eden bir gösterge olarak tanımlanıyor.
İkinci aşamada belirgin biçimde sağlak olan 483 kişi ile belirgin biçimde solak olan 50 kişi daha ayrıntılı değerlendirmeye alındı. Rekabetçi yönelim, “hiper rekabetçilik” (her durumda kazanma isteği) ve kaygı nedeniyle rekabetten kaçınma gibi boyutlar ayrı ayrı analiz edildi.
Son aşamada ise 24 solak ve 24 sağlak katılımcı laboratuvara davet edilerek “9 Delikli Çivi Testi” adı verilen bir el becerisi görevini tamamladı. Bu testte katılımcılardan dokuz küçük çiviyi mümkün olan en kısa sürede bir düzeneğe yerleştirmeleri istendi.
Solaklar rekabetten daha az kaçınıyor
Sonuçlar, solakların hiper rekabetçilik puanlarının daha yüksek olduğunu ve kaygı nedeniyle rekabetten kaçınma eğilimlerinin daha düşük olduğunu gösterdi. Buna karşın fiziksel el becerisi ile el tercihi arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı. Testte bazı sağlakların daha hızlı olması, avantajın fiziksel değil psikolojik düzeyde olabileceğine işaret ediyor.
Araştırmacılar bu bulguları “Evrimsel Olarak Kararlı Strateji” (Evolutionarily Stable Strategy, ESS) kuramıyla ilişkilendiriyor. Bu kurama göre sağlaklık büyük gruplarda iş birliği açısından avantaj sağlarken, solaklık birebir rekabet ortamlarında da avantaj sunabiliyor. Bu denge, solaklığın düşük ama istikrarlı bir oranda varlığını sürdürmesini açıklayabilir.
Kaynak: Nature