Hollanda’da yüzyıllarca süren çocuk işçiliği, çocukların omurgalarında kalıcı hasara yol açtı. Leiden Üniversitesinden Alex Tutwiler ve Rachel Schats’ın International Journal of Paleopathology’de yayınlanan yeni araştırmasına göre, 1600-1800’ler arasında Hollanda’da çalışan çocukların omurgalarında, normalde yaşlılıkta ve ağır fiziksel işlerde görülen aşınma, eklem bozulmaları ve disk hasarları tespit edildi. Bazı çocuklarda bu hasarların süt dişlerini bile değiştirmeden ortaya çıktığı saptandı.
Araştırmacılar, Middenbeemster’daki kırsal süt çiftliklerinde ve Arnhem’deki kentsel fabrikalarda çalıştığı belgelenmiş 143 çocuğun iskelet kalıntılarını inceleyip, bunları Delft’teki varlıklı, çalışmayan çocuklarla karşılaştırdı.
Middenbeemster’daki çiftlik çocuklarının en ağır hasara sahip olduğu anlaşıldı; süt kovaları taşımak ve peynir kalıplarını kaldırmak gibi tekrarlayan ağır işler nedeniyle bu çocukların sırt eklemleri aşınmış ve “Schmorl nodülleri” denen disk hasarları oluşmuştu.
Arnhem’deki fabrika çocukları (dokuma, dikiş, örgü işlerinde 12 saat çalışanlar) ise şaşırtıcı biçimde Delft’in varlıklı çocuklarına daha yakın sonuçlar gösterdi; bel ağrıları olsa da omurga üzerindeki baskı daha az bulundu.
Delft’teki çocuklarda görülen az sayıdaki hasarın oyun veya at binmekten, hatta tam tersine uzun saatler oturup ders çalışmaktan kaynaklanmış olabileceği düşünülüyor.
Makalenin baş yazarı Alex Tutwiler, CT (bilgisayarlı tomografi) taramalarıyla çocukların kol ve bacaklarındaki etkileri incelemeyi planlıyor.
Hollanda’da günümüzde çocuk işçiliği yasak olurken, UNICEF’e göre 2024 itibarıyla dünya genelinde 137,6 milyon çocuk hala zorla çalıştırılıyor.