Meme kanseri tedavisi sırasında memenin bir kısmının veya tamamının alınması, bazı hastalar için gerekli olabiliyor. Rekonstrüktif (yeniden yapılandırma) cerrahi işlemler genellikle protez implantlar veya vücudun başka bir bölgesinden alınan dokuları içerir. Yeni çalışmada, insan deri hücrelerinden türetilen, enjekte edilebilir bir prototip macun geliştirildi. Bu macun, tümör alındıktan sonra meme hacminin geri kazandırılmasını sağlayabilir ve mevcut seçeneklere kıyasla daha az yara izi bırakabilir. Ayrıca iyileşme süresini de kısaltması bekleniyor.
ACS Applied Bio Materials dergisinde yayınlanan makalenin baş yazarlarından Pham Ngoc Chien, “Enjekte edilebilir doku, iltihaplanmayı düşük seviyede tutarken, kapsüler kontraktürü (sertleşme) azaltıyor. Ayrıca, kan damarı büyümesini ve doku yenilenmesini sağlayıp, meme rekonstrüksiyonunu daha güvenli, daha az invaziv ve daha erişilebilir hale getirebilir.” diyor.
Mevcut rekonstrüksiyon yöntemlerinin dezavantajları
Meme kanseri tedavisi sırasında kanserli hücreler ve hasarlı doku genellikle çıkarılır, hatta bazen memenin tamamen alınması mümkün. Meme hacmini korumak isteyenler için doktorlar, meme koruyucu cerrahi tekniklere yöneliyor. Bu teknikte, tümörün alınmasıyla boşalan alanı doldurmak için kalan doku yeniden düzenleniyor.
Zaman zaman cerrahi işlemlerde bu boşluğu doldurmak için cilt ve yağ dokusu, vücudun başka bir bölgesinden alınarak kullanılıyor. Bu teknik hastanın memesinin şeklini korusa da, doku alınan bölgede iz bırakıyor.
Mevcut yöntemlere alternatif olarak acellular dermal matrix (ADM) kullanımı öne çıkıyor. ADM’de bir derinin en dış katmanı kullanılmak üzere işleniyor. Geriye, kollajen, elastin ve büyüme faktörleri gibi iyileşme için önemli hücresel bileşenleri içeren bir malzeme kalıyor.
Günümüzde ADM esas olarak tendon onarımı veya plastik cerrahide tabaka formunda kullanılıyor. Yeni çalışmada ise Koreli araştırmacılar, boşluk doldurucu rekonstrüktif meme cerrahisine uygun olacak, enjekte edilebilir bir ADM formu oluşturdu.
Doku implantının geliştirilmesi
Araştırmacılar, yaşayan bir kadın katılımcıdan alınan deri örneğini; hücrelerden arındırma, dondurma ve toz haline getirme gibi bir dizi işlemden geçirerek küçük ADM parçacıkları oluşturdu. Daha sonra bu parçacıklara su ekleyerek kalın bir macun haline getirdiler. Ekip, biyo uyumluluğunu test etmek için bu macundan küçük miktarları farelere enjekte etti ve sonuçları piyasadaki iki ADM ürünüyle karşılaştırdı.
Altı aylık sürenin ardından, farelerde olumsuz bir sağlık etkisi görülmedi. Hatta, yeni ADM macunu ile tedavi edilen hayvanlarda, enjekte edilen malzemenin etrafında oluşan doku tabakası, ticari ürünle tedavi edilen farelere göre daha inceydi. Meme implantı işlemlerinde daha ince doku tabakaları tercih ediliyor; çünkü ince olanlar, enfeksiyon veya hematom (kanın deri altında birikmesi) gibi komplikasyonlara genellikle daha az yol açar.
Geliştirilen malzemenin klinik kullanımı için değerlendirilmesinden önce, daha uzun vadeli güvenlik testlerinden geçmesi gerekiyor. Ancak araştırmacılar çalışmalarının ADM dolgularının meme rekonstrüksiyon cerrahisini iyileştirme potansiyelini taşıdığını ileri sürüyor.
Kaynak: ACS Applied Bio Materials